Ik heb geluk gehad

Bert van Herk was in 2015 penningmeester bij Longkanker Nederland. In 2000 kreeg hij de diagnose longkanker. Hij was toen 47 jaar. Inmiddels is hij al weer vijftien jaar gezond. Een paar jaar geleden is hij gestopt met de jaarlijkse nacontroles. Bert: “Ik heb gelukt gehad.”

“Ik heb altijd COPD-klachten gehad. Op een gegeven moment kwam daar longemfyseem bij. Daarom stond ik al onder behandeling van een longarts. Maar toen ik in het jaar 2000 op vakantie was en na een half uurtje joggen bijna de hele dag op bed moest liggen om bij te komen, wist ik dat het er iets ergers aan de hand was.”

“In eerste instantie dacht ik aan een grote ontsteking, maar het bleek een tumor te zijn ter grootte van een ei. Ik herinner me het moment nog goed dat ik dat hoorde. De aarde splijt als het ware voor je open, alsof je voor een diepe kloof staat.”

“De tumor zat in hetzelfde deel van mijn long als het emfyseem, dus uiteindelijk ben ik er qua longcapaciteit niet zoveel op achteruit gegaan. Ik heb heel veel geluk gehad. Ik ben in januari geopereerd en in mei ging ik weer aan het werk. Daar had ik ook weer zin in.”

Spannend
“De nacontroles in de jaren erna waren steeds heel spannend. Na vijf jaar zei de arts dat ik in principe niet meer hoefde te komen, maar ik ben blijven gaan –tot een paar jaar geleden. Na verloop van tijd merk je dat de angst geleidelijk minder wordt. Als ik ziek ben of niet lekker, komt die angst wel terug. Dan ga ik naar de poli en laat ik een longfoto maken om me gerust te laten stellen.”

“Ik heb nooit het idee gehad dat ik te maken had met een stigma van ‘eigen schuld dikke bult’, omdat ik gerookt heb. Wel ervoer ik dat mensen me uit de weg gingen. Soms liepen ze letterlijk naar de overkant van de straat als ze me zagen. Ze wisten gewoon niet wat ze moesten zeggen of vragen. Dat snap ik ook wel: ik vind het zelf ook moeilijk.”

“Mijn echte goede vrienden hebben heel erg meegeleefd. Ik herinner me nog dat ik de dag na de diagnose een fruitmand kreeg met de tekst: ‘Je zit in een hele foute film en daar hoort een hele foute fruitmand bij’.’ Humor helpt. Af en toe een cynische opmerking hier en daar. Maar we hebben natuurlijk ook eindeloos gehuild en gepiekerd. Mijn kinderen waren toen 11 en 9 jaar en ik vond het een vreselijk idee om ze niet te kunnen zien opgroeien.”

Bert

61
Samenwonend
2 kinderen van 25 en 23 jaar
Diagnose longkanker 2001

Tip van Bert

Praat erover. Stop het niet weg. Als je er een taboe van maakt, dan maak je het alleen maar erger. En zie je zelf niet als slachtoffer.

Lotgenoten

Het kan prettig zijn om met lotgenoten contact te hebben. Dit kan in de besloten groepen op Facebook. Lotgenotencontact Patiënten en een longarts houden ieder een blog bij. Bekijk de blogs