De foto van mijn chirurg hangt aan de muur

Ik zie mezelf als een geluksvogel. Ik ben vaak op de juiste plek op het juiste moment. Geen idee hoe dat komt, maar zo is het vaak gegaan in mijn leven. Vanaf mijn veertiende van school en meteen aan het werk bij de binnenvaart met een sleepboot. Uiteindelijk had ik een klantenkring van hier tot Parijs.

Toen de sleepboten niet meer nodig waren heb ik gesolliciteerd bij Rijkswaterstaat met alleen mijn lagere school papiertje. Ik werd aangenomen. Werkte elke dag hard en in de avond-uren en ’s nachts studeerde ik. Uiteindelijk zat ik in het stafoverleg en werd Hoofd nautische zaken van West Limburg. Prachtig mooi werk en ik vond het jammer om op mijn 65ste met pensioen te moeten.

Toevallig
Twintig jaar geleden ging ik naar mijn huisarts. Een oude darmklacht speelde op. Toevallig moest ik net wat hoesten dat ik hem sprak en hij vond het een goed idee dat ik ook even een longfoto liet maken. Puur toeval want ik zou nooit voor dat beetje hoesten wat ik deed naar de dokter zijn gegaan. De longfoto wees uit dat ik er een flinke tumor in mijn linkerlong zat. Er volgenden veel overleg tussen de artsen en uiteindelijk kwam het verlossende woord: ‘ze durfde een operatie aan.’  Dat was een enorme opluchting. Op 6 juni 1996 werd ik geopereerd en op 7 juli 1996 zou ik 65 jaar worden, dus net voor mijn pensioen.

Trappen lopen
De operatie ging zo goed dat ik nu, twintig jaar later nog steeds leef. Toen mijn chirurg in de krant stond heb ik zijn foto uitgeknipt, ingelijst en een mooi plekje aan de muur gegeven. Ik ben die man eeuwig dankbaar. Na de operatie mocht ik gelukkig snel weer naar huis en ik ben meteen hard gaan trainen. Heel veel trappen lopen dat was en is nog steeds mijn trainingsmethode.

Toen ik in 1969 op tv hoorde dat roken niet goed voor je was, ben ik gestopt. Daarvoor had ik geen idee dat roken zo slecht voor je was. Ik rookte bijna non stop. Alleen in de kerk, in bed en in de bioscoop rookte ik niet. Ik heb geen medische achtergrond, wel 40 jaar EHBO, maar geen verstand dus verder van medische zaken, maar dat ongeluk met die kerncentrale in Tsjernobyl zat met niet lekker. Het was toen weken lang oosten wind en ik ging op mijn fiets naar het werk. Jaren later hadden er veel mensen in ons dorp longkanker. Heel merkwaardig en je kan natuurlijk nooit zeggen waar het precies van komt dat er zoveel mensen longkanker kregen. Van de hele groep die het toen heeft gekregen ben ik de enige die nog leeft.

2016

De heer Verlaan

is 85 en heeft een dochter

Tip

“Blijf trainen zo blijf je langer fit.”

Lotgenoten

Het kan prettig zijn om met lotgenoten contact te hebben. Dit kan in de besloten groepen op Facebook. Lotgenotencontact Patiënten en een longarts houden ieder een blog bij. Bekijk de blogs