Lees verder
Miriam tekent over haar leven met longkanker. Regelmatig krijgt ze te horen dat ze er helemaal niet ziek uitziet. "Het is goed bedoeld, maar ik weet nooit goed wat ik op zo'n opmerking moet zeggen. Want wat zeg je dan? Dank je? Of: gelukkig heb je geen CT-scanogen?"
Volgens Miriam past het binnen een maatschappij waarin we ziekte en beperkingen liever niet zien. "Het continu jezelf optimaliseren lijkt steeds belangrijker te worden, en ziekte staat daar haaks op. Terwijl ziekte en dood bij het leven horen. Dat maakt mensen ongemakkelijk. En er gezond (niet ziek) uitzien maakt het minder ongemakkelijk misschien.
Het is minder confronterend dan wanneer je groen van de chemo of met een huisuitslag van hier tot Tokyo rondloopt. Terwijl je je net zo ziek kunt voelen. 'Maar je ziet er helemaal niet ziek uit' is daarom voor mij een ingewikkelde opmerking, ook al is hij nog zo aardig bedoeld."
Het idee voor de tekening ontstond doordat de opmerking kort achter elkaar een paar keer werd gemaakt. Miriam besloot de situatie direct te schetsen. In haar illustraties gaat het haar om het verbeelden van de situatie. Ze hoopt dat de tekening herkenning biedt voor lotgenoten, anderen aan het denken zet én dat mensen er een beetje om kunnen lachen.
Ik ben Miriam Reeders, 51 jaar. Ik werkte als leerkracht in het basisonderwijs en hou van buiten zijn, op de mountainbike of lopend, met mijn man, met vrienden of alleen. Begin 2024 hoorde ik dat ik longkanker heb: de zeldzame EGFR exon 20-mutatie. Ongeneeslijke longkanker veranderde mijn leven en dat van de mensen om me heen.