Pia: Hoe pak je de draad weer op?

Je hebt de shock van de diagnose, voor zover mogelijk, een beetje binnen laten komen. Je worstelt met gevoelens van ontkenning, ongeloof, angst, frustratie en boosheid. En dan beland je ineens in het behandeltraject: een proces waaraan je je moet overgeven, in een wereld die vreemd en onbekend voelt. Het ziekenhuis is je nieuwe werkelijkheid geworden. Je komt in een flow: chemo, bestraling, immuno, afspraken, controlescans, infuusjes met contrastvloeistof en medicatie. En telkens weer die bijwerkingen. Totdat er een moment komt waarop het lange traject klaar is. Joepi, het zit erop! Denk je. Maar niets is minder waar. Dan begint het pas.

Terug thuis: stilte na de storm 

Ineens zit je thuis. Je agenda is bijna leeg. Over drie maanden staan de controle-MRI en CT gepland. Ver weg nog. En tot die tijd niks. Helemaal niks. Al je familie en vrienden zijn blij voor je. Het gaat toch goed? Alleen jij voelt dat anders. Integendeel: je hebt angst. Wat als het toch weer gaat groeien? Als er nieuwe ellende komt? Je gaat zelf actief mentale hulp zoeken, want het ziekenhuis biedt dat nog niet altijd vanzelf aan. Je komt in de verwerkingsfase. Intensief en indringend, want er is veel met je gebeurd. Huilen, verdriet, rouw en angst lopen door elkaar heen. 

Van overleven naar doorleven 

Je bent terechtgekomen in de fase waarin je van overleven naar doorleven gaat. Maar hoe dóé je dat? Hoe doen anderen dat? Kun je dat leren, oefenen, trainen? Ik heb ervaren dat niemand daar een pasklaar antwoord op heeft. Iedereen beleeft en ervaart deze fase anders. 

En hoe ga je om met je omgeving, die vindt dat je er goed uitziet dus dat het weer goed met je gaat? Dat je vast ook alweer snel kunt werken? Niemand ziet of voelt de vermoeidheid, het gebrek aan energie. 

Ik vind het zelf best lastig. Hoe ver durf je vooruit te plannen? Een maand, drie maanden, zes? Boek je die vakantie voor komende zomer? En is dit iets waar je mee zult moeten leren leven, net als de scanxiety? 

Mijn advies, na een aantal jaar in remissie: leer je energie doseren. Gun jezelf rust, fysiek en mentaal. Haal kracht uit familie, vrienden en natuur. Probeer fit te blijven. Blijf niet te veel in je hoofd zitten. Zorg voor leuke stippen op de horizon. 

Wat zijn jullie tips? Ik ben benieuwd.