Margreeth de Gier (52) staat al jaren naast haar man Peter, die longkanker heeft. Wie haar spreekt, ontmoet een warme, open vrouw die makkelijk lacht. Voor Margreeth is het glas halfvol, ook nu. “Er kan nog heel veel. Daar wil ik van genieten.”
Het ging allemaal heel snel
In 2018 kreeg Peter (56) steeds meer last van zijn rug. Op een afspraak in het ziekenhuis moest hij lang wachten, en de pijn hield hij niet vol. Daarom liet hij zelf een scan van zijn hele lichaam maken. De uitkomst was schokkend: er was iets goed mis. Via de huisarts zaten ze al snel bij de longarts. Kort daarna volgde de diagnose: uitgezaaide longkanker.
“Dan zit je daar en hoor je het voor het eerst echt”, vertelt Margreeth. “Onze jongens waren nog jong. Er gaat van alles door je hoofd. Maar eigenlijk wil je op dat moment maar één ding: dat hij er nog lang bij is.”
Weer genieten
Peter kon een doelgerichte behandeling krijgen die verrassend goed werkte. De rugpijn verdween snel en de uitzaaiingen namen af. “Het mooiste was dat ons leven gewoon door kon gaan, ook voor de kinderen. We bleven allebei werken en maakten reisjes. We konden weer genieten.”
Peter werkt nog vier dagen per week als online docent. “Hij wil zijn leerlingen blijven zien. Werk geeft hem afleiding, structuur en contact met mensen.” Ook Margreeth werkt gewoon door, en dat raadt ze anderen ook aan. “Als het kan: blijf werken. Ook als partner. Het geeft je iets anders om je op te richten.”
Toch is er een voor en een na, zegt ze eerlijk. “Iedereen weet dat het leven ooit ophoudt. Maar als je partner longkanker heeft, besef je dat veel sterker. We zijn daardoor bewuster gaan leven. Ik probeer van elke dag een goede dag te maken.”
Dat bewuster leven zie je terug in hoe het gezin met bijzondere momenten omgaat. “Sinds Peter ziek is, is het behalen van mijlpalen, en die vieren, nog belangrijker”, vertelt Margreeth. “Diploma-uitreikingen, vakanties, speciale optredens van de kinderen, bijzondere verjaardagen, leuke concerten en festivals, Alpe d’HuZes… We vieren ze als gezin, vaak met familie en vrienden erbij.”
Al een aantal jaren doet het hele gezin mee aan Alpe d’HuZes. Samen fietsen of lopen ze de Alpe d’Huez op om geld op te halen tegen kanker. “Dat geeft betekenis, ook voor onze jongens. En het levert prachtige herinneringen op.”
Tekst gaat verder onder de foto.
Glas halfvol, maar wel eerlijk
Er kwamen ook zwaardere periodes. Toen de behandeling minder goed werkte, moest Peter overstappen op een andere. Ook kreeg hij een epileptische aanval: een heftig moment voor het hele gezin. De jongens namen toen veel taken over. Margreeth kijkt er met trots op terug. “Achteraf dacht ik: we hebben dit echt samen gedaan. Dat was een fijn besef.”
Peter blijft volgens haar altijd positief, wat er ook gebeurt. Ook Margreeth kiest bewust voor het positieve. Maar ze heeft geleerd dat positief zijn niet betekent dat alles altijd goed moet voelen. “Als het niet goed gaat, zeg ik niet meer dat het wél goed gaat. Soms is het gewoon shit. Dat mag er ook zijn. En meestal wordt het daarna vanzelf weer beter.”
“Mensen vragen vooral naar Peter”
Als partner merkt Margreeth dat de aandacht vaak uitgaat naar de patiënt. Mensen vragen vaak aan haar hoe het met Peter gaat in plaats van aan hemzelf. Hoe het met háár gaat, vragen ze minder vaak. Ze neemt het niemand kwalijk. “Ik snap dat mensen het spannend vinden om het aan Peter zelf te vragen. Daarom vragen ze het aan mij. En het hangt ook samen: heeft hij een goede dag, dan heb ik dat meestal ook.” Wel bepaalt ze zelf wat ze deelt. “Op een feestje hoef ik niet altijd over longkanker te praten.”
Margreeth heeft veel aan de mensen om haar heen. Een aantal collega’s heeft een medische achtergrond. Ze luisteren, denken mee als ze twijfelt over een behandeling en helpen haar soms vragen voor de arts voor te bereiden. Ook in haar vriendenkring vindt ze steun, bijvoorbeeld bij iemand die zelf kanker heeft gehad. “Bij hen kan ik terecht als er iets met Peter is. Ze geven goede tips. En we kunnen ook gewoon samen lachen. Dat is net zo belangrijk.”
Tekst gaat verder onder de foto.
Wat Longkanker Nederland voor hen betekent
Peter zit via Longkanker Nederland in een Facebookgroep voor mensen met de longkankermutatie EGFR. Daar vond hij contact met lotgenoten. Voor Margreeth is Longkanker Nederland vooral een bron van betrouwbare informatie en kennis. Ze leest over behandelingen en gaat graag naar bijeenkomsten over nieuwe ontwikkelingen. “Ik heb alle vertrouwen in onze arts. Maar ik vind het prettig om zelf ook te weten wat er speelt. Welke mogelijkheden zijn er? Wat kan er nog op ons afkomen? Die informatie geeft houvast.”
Tips van Margreeth voor andere naasten
- Jij bent ook belangrijk. Jouw rol is anders dan die van je partner. Ook jouw gevoelens mogen er zijn.
- Vertel wat jij ziet. In de spreekkamer draait het om je partner. Maar jij merkt soms dingen op die je partner zelf niet ziet. Deel dat ook met de arts.
- Zorg goed voor jezelf. Je staat naast iemand die ziek is, en dat vraagt veel. Ook jij moet het volhouden.
- Zoek steun om je heen. Bij collega’s, vrienden of mensen die hetzelfde meemaken.
Over de campagne ‘35 jaar Longkanker Nederland’
Dit bericht is onderdeel van de jubileumcampagne waarmee Longkanker Nederland in 2026 haar 35-jarig bestaan viert. Al 35 jaar bieden we waardevolle informatie. Zes maanden lichten we zes onderwerpen uit waar we informatie over bieden. Dit doen we door persoonlijke verhalen van patiënten en naasten over deze onderwerpen te delen. Zo weten straks nog meer mensen dat ze bij ons terecht kunnen.
Bekijk alle zes thema’s en verhalen op de campagnepagina.
Dit interview is gedaan vanwege ons thema: ‘Longkanker heb je niet alleen’. Ga naar onze pagina over dit onderwerp of sluit je aan bij onze Facebookgroep voor familieleden.